Canan Baykız’ın yazısında gündeme getirdiği MUPA dosyasında yeni belgeler dikkat çekti. EKAP kayıtlarına göre MUPA, MUSKİ’den üç doğrudan teminle 2 milyon 645 bin TL, MUTTAŞ’tan ise tek geçerli teklifli ihaleyle 2 milyon 980 bin TL tutarında iş aldı.
Canan Baykız’ın “Muğla Büyükşehir’de Kaynak Transferi: MUPA Kazanıyor, Halk Ne Kazanıyor?” başlıklı yazısında gündeme taşıdığı belediye iştirakleri arasındaki kaynak akışı, EKAP kayıtları ve ihale belgeleriyle yeni bir tartışma başlığına dönüştü.
Muğla Büyükşehir Belediyesi iştirakleri arasında yapılan hizmet alımları, MUPA’nın gelir yapısını yeniden gündeme taşıdı. Daha önceki yazılarda, mizanlarında kayda değer gelir kalemi bulunmadığı belirtilen Muğla Şehir Planlama Ajansı A.Ş.’nin, son dönemde belediye şirketleri ve bağlı kurumlar üzerinden gelir üretmeye başladığı görülüyor.
EKAP kayıtlarına göre MUPA, MUSKİ ve MUTTAŞ üzerinden kısa süre içinde toplam en az 5 milyon 625 bin TL tutarında iş aldı. Bu tablo, belediye iştirakleri arasında yapılan alışverişin hangi ihtiyaçtan doğduğu, rekabet koşullarının nasıl oluştuğu ve harcanan kamu kaynağının yurttaşa nasıl döneceği sorularını gündeme getirdi.
Kayıtlara göre Muğla Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü, MUPA’dan üç ayrı doğrudan temin kapsamında toplam 2 milyon 645 bin TL tutarında danışmanlık ve raporlama hizmeti aldı.
Bu alımlar arasında 650 bin TL’lik danışmanlık hizmeti, 1 milyon TL’lik ilçelere ait faaliyetler ile planlanan yatırımların raporlanmasına yönelik hizmet alımı ve 995 bin TL’lik genel müdürlük faaliyetleri kapsamında ilçelere ait faaliyetlerin raporlanmasına yönelik hizmet alımı yer aldı.
Üç alımın da idare kısmında MUSKİ Basın Yayın ve Halkla İlişkiler Şube Müdürlüğü, yüklenici kısmında ise Muğla Şehir Planlama Ajansı A.Ş. görülüyor.
Bu noktada yanıt bekleyen başlıklar şöyle: MUSKİ’nin kendi kurumsal kapasitesiyle hazırlanabilecek raporlama ve danışmanlık işleri neden başka bir belediye şirketinden hizmet alımıyla temin edildi? Bu alımlar için piyasa araştırması nasıl yapıldı? Doğrudan temin yöntemi hangi gerekçeyle tercih edildi? Hazırlanan raporlar kamuoyuyla paylaşılacak mı?
MUPA’ya verilen bir diğer iş ise MUTTAŞ’ın toplu taşıma hizmetlerine ilişkin “Kullanıcı Memnuniyeti ve Hizmet Deneyimi Değerlendirme Çalışması Hizmet Alımı” ihalesi oldu.
İhale kayıtlarına göre işin yaklaşık maliyeti 3 milyon 346 bin 666 TL olarak belirlendi. İhale pazarlık usulüyle yapıldı. Kayıtlarda toplam teklif sayısı 1, geçerli teklif sayısı da 1 olarak yer aldı. İş, 2 milyon 980 bin TL bedelle MUPA’ya verildi.
Sözleşme tarihi ve iş başlangıç tarihi 4 Haziran 2026, iş bitiş tarihi ise 4 Ağustos 2026 olarak kayıtlara geçti.
İhaleye ilişkin teknik şartnameye göre çalışma iki ana bölümden oluşuyor. İlk bölümde, toplu taşıma kullanıcılarının memnuniyet düzeyinin ölçülmesi öngörülüyor. Şartnameye göre çalışma, 2.400 kişiyle CATI yöntemi kullanılarak, yani bilgisayar destekli telefon anketiyle yürütülecek.
Anket kapsamında hizmete erişim, sefer saatleri ve zamanlama, ücretlendirme, güvenlik algısı, yolcu bilgilendirme düzeyi, aktarma deneyimi, genel memnuniyet ve açık uçlu öneriler gibi başlıklar yer alıyor.
İkinci bölümde ise hizmet deneyimi değerlendirme çalışması bulunuyor. Teknik şartnameye göre toplam 98 hat incelenecek. Görevlendirilecek personel, yolcu kimliğiyle seyahat ederek hizmeti standart gözlem formu üzerinden değerlendirecek. Araç içi temizlik, sefer saatine uyum, sürücü davranışı, erişilebilirlik, yolcu yoğunluğu, konfor ve güvenlik algısı değerlendirme kriterleri arasında sayılıyor.
Canan Baykız’ın yazısında dikkat çektiği ana nokta da burada önem kazanıyor: Daha önce gelir üretmediği belirtilen MUPA, şimdi belediye iştirakleri ve bağlı kurumları üzerinden milyonluk hizmet alımlarıyla gündeme geliyor.
Bu durum, MUPA’nın gelir modelinin nasıl şekillendiği sorusunu da beraberinde getiriyor. MUPA, piyasadan rekabet yoluyla iş alan bir şirket gibi mi çalışıyor, yoksa belediye şirketleri arasındaki hizmet alımlarıyla gelir oluşturan yeni bir yapıya mı dönüşüyor?
MUSKİ’nin raporlama ve danışmanlık hizmetlerini MUPA’dan alması, MUTTAŞ’ın ise toplu taşıma memnuniyet araştırması için açtığı ihalede tek geçerli teklif sonucunda işi yine MUPA’ya vermesi, iştirakler arası hizmet alışverişinde ihtiyaç, rekabet ve kamu yararı başlıklarını öne çıkarıyor.
Kamu kaynakları yurttaşın ödediği vergilerden oluşuyor. Bu nedenle belediye iştirakleri arasında yapılan her hizmet alımının açık, ölçülebilir ve kamu yararıyla izah edilebilir olması gerekiyor.
Bu dosyada yanıt bekleyen sorular şunlar:
MUPA’nın önceki mizanlarında gelir görünmüyorsa, şirketin gelir modeli ne zaman ve nasıl değişti?
MUSKİ ve MUTTAŞ bu işleri neden kendi personeliyle veya daha geniş rekabet koşullarıyla yürütmedi?
MUSKİ’nin üç ayrı doğrudan temininde hangi ihtiyaç analizi yapıldı?
MUTTAŞ’ın yaklaşık 3 milyon TL’lik ihalesinde neden yalnızca tek geçerli teklif vardı?
2.400 anket ve 98 hatlık gözlem çalışmasının sonuçları kamuoyuyla paylaşılacak mı?
Bu raporlar su, altyapı ve toplu taşıma hizmetlerinde yurttaşın günlük yaşamına hangi somut iyileştirme olarak yansıyacak?
EKAP kayıtları, ihale bilgileri ve teknik şartname birlikte değerlendirildiğinde, MUPA’nın kısa süre içinde MUSKİ ve MUTTAŞ üzerinden milyonlarca liralık iş aldığı görülüyor.
Şimdi yanıt beklenen konu, bu işlerin hangi ihtiyaçtan doğduğu, neden MUPA üzerinden yürütüldüğü, hizmetlerin hangi somut çıktıları üreteceği ve bu çıktıların yurttaşa nasıl yansıyacağı.
Kamu kaynaklarının kullanımında şeffaflık ve hesap verebilirlik ilkesi gereği, ilgili kurumların bu sorulara açık yanıt vermesi bekleniyor.
