İstanbul escort Ataşehir escort Pendik escort Kartal escort Ümraniye escort Kadıköy escort Anadolu yakası escort Avrupa yakası escort Şişli escort Mecidiyeköy escort Fatih escort Fındıkzade escort Çapa escort Şirinevler escort Avcılar escort Beylikdüzü escort Halkalı escort Bahçeşehir escort Bakırköy escort

DOLAR
8,5492
EURO
10,0853
ALTIN
495,52
BIST
1.352

    BABALAR SESSİZ SEVERLER

    BABALAR SESSİZ SEVERLER

    Baba olmak biyolojik olarak kolay görünse de, ki aslında biyolojk olarak gerçekten öyle ama sonrası sandığınızdan da çok zor..

    Süslü müslü perdelerin olmadığı, kimsenin kimseye acımadığı, güçlülerin zayıfları ezdiği, insanların birbirlerini sömürmek için yarıştıkları, acımasız hayatın pencerelerden görünen tarafında, savaşanlar genelde hep onlar oldukları için, çocukları buna hazırlamakta onlara düşüyor.

    Sırf bu yüzden anlaşılmıyorlar, sevilmiyorlar, değerleri baba olunca belki, öldükten sonra ancak anlaşılabiliyor.

    Onlar bunu bile bile, çocukların onlardan uzaklaştıklarını göre göre bunu yapmaya devam ediyorlar.
    Bu ne büyük bir fedakarlık aslında.

    Sevgiden herkes feragat etmeyi beceremez. Bu çok ulvi bir davranıştır aslında.

    Zaten babalar çocukları söz konusu olduklarında, tezavhürata gerek duymazlar. Daha yalın yaşarlar sevgilerini.
    Gösterişsiz, alkışsız, slogansız, sessiz… !
    Anneler her şeyde olduğu gibi, sevgide de gösterişi severler.

    Babalar iz bırakmadan severken, anneler her öpücüğe bir iz bırakırlar.
    Bu yüzden çocuklar genellikle babalarının onları sevmediklerini düşünürler.

    Babalar çocuklarının da kendileri gibi hazırlıksız hayata atılmalarını istemediklerinden, ki zorluğunu kendileri yaşayıp gördüklerindendir bu, onları güçlü bireyler yapmak için her şeyi deniyorlar.

    Hayat onları ezmesin diye önce kendileri eziyorlar çocuklarını.

    Bunu yaparken eminim ki canları acıyordur ama en azından hayat, insanlar, şartlar, onların canını acıtmasın diye, çabuk pes etmesinler diye bunu yapmayı sürdürüyorlar..

    Anneler babalar kadar dışarıdaki hayatın acımasızlığını bilmedikleri için, daha yumuşak oluyorlar çocuklara karşı.

    Anneler sanıyorlar ki dışarıda da hayat evde ki gibi ama değildir tabi ki.

    Bu yüzden anneler daha anlayışlı olurlar çocuklarına, babalara göre.

    Babalar yasaklar, anneler yasakları kaldırırlar. Babalar yok der, anneler var der, babalar olmaz der, anneler olur der. Babalar eğitmeye çalışırken, anneler genelde şımartırlar çocuklarını..

    Tabi nerden bilsin güzel anneler, hayatın şımarıklara karşı çok acımasız olduğunu. Yaşları kaç olursa olsun illa terbiye edeceğini…!!

    Babalar insanlarla mesafeli olmanın faydalarını iyi bildiklerinden, çocuklarına bunu öğretmek için ilk kendileri onlara karşı mesafeli olurlar. Çocuklarının hayatta istedikleri herşeye sahip olamayacaklarını bildikleri için, onların her istediklerini yapmazlar. Sırf bunu öğretmek için bazen yapabileceklerini bile yapmazlar. Kontrolsüz özgürlüğün dramatik sonuçlarını bildikleri için, çocuklarının özgürlük alanlarını daraltırlar. Belki bunları söylem olarak anlatmayı çoğu zaman beceremediklerinden veya işe yaramayacağını düşündüklerinden, davranışlarıyla bunu yapmaya çalışırlar..

    Babalar aslında söylemlerin pek etkili olmadığını kendilerinden biliyorlar. Bu yüzden diğer yolu tercih edip, babalarının da onlara yaptığı gibi davranışlarla bu dersleri veriyorlar..

    Hayatın genelinde hep olduğu gibi burda da ders verenler pek sevilmezler, çünkü insanoğlu öğrenmekten çok öğretmeyi seviyor. Bu özellik bütün canlılar içinde sadece insanlara has bir özelliktir. Üstelik yaş kaç olursa olsun genelde bu pek değişmez.

    Babalar genellikle öldükten sonra anlaşılırlar. Yaşarken anlaşılan çok az baba vardır. Zaten bu yüzdendir her evladın baba yarası illaki vardır.
    Sebebi budur işte.

    Ders ancak anlaşılmıştır çünkü…!

    ffffhfhf