Bazen çok fazla seçenek ile karşı karşıya kalmazsınız. Önünüzde sadece iki tercih olur.
1’incisi; ağlayabilirsiniz, şikâyet edebilirsiniz, birinin gelip sizi kurtarmasını bekleyebilirsiniz.
2’ncisi; her neyse yaşadığınız, buna dayanabilir ve yapmanız gerekeni yapabilirsiniz.
Gerçek güç ve karakter böyle durumlarda ortaya çıkar. Önemli olan, her şey sizin aleyhinizeyken yıkılmamaktır.
Hayatta bazı anlar vardır; acı kaçınılmaz olur. Ancak önemli olan, böyle durumlarda nasıl reaksiyon gösterdiğinizdir.
Ne kadar güçlü olduğunuz; ne kadar paranızın olduğu veya nelere sahip olduğunuzla ölçülmez.
Eğer duygularınızı kontrol edemiyorsanız neye sahip olursanız olun zayıfsınız.
Bir insan ancak duygularını kontrol etmeyi öğrendiğinde gerçekten güçlü olur. Sahip olabileceğiniz en büyük güç ve zenginlik budur.
Hayatta hep kazanamazsınız. Bazen kaybedersiniz. Zaten önemli olan da kaybetmek değildir; yenilmez olmak hiç değildir. İstisnasız herkes bir gün yenilir, bir gün kaybeder.
Önemli olan, kaybederken bile kazanmayı bilmektir. Gerçek güç ve sağlam karakter budur.
Başınıza gelen hiçbir şey sizin düşmanınız değildir, sadece öğretmeninizdir. Onu nefretle değil, sevgiyle karşılayın.
Bunu bilmek, bunun farkına varmak çok şeyi değiştirir. Tek bir bahanenizin bile arkasına saklanmazsınız. Hiçbir şeyi kimseden talep etmezsiniz, söke söke alırsınız.
Tıpkı saygı gibi…
Kimse size bir şey borçlu değil. Ağlamayı, zırlamayı, şikâyet etmeyi bırakın. Her insan, her olay bir derstir.
Dersinizi alın ve devam edin.
Unutmayın!
Her ihanet, her darbe, her başarısızlık bir sınavdır. Bu sizi ya yok eder ya da inşa eder. Tercih sizin…
Zayıf insanlar böyle durumlarda çökerler, merhamet ararlar, başkalarını suçlarlar, intikam peşinde koşarlar.
Güçlü insanlar ise çektikleri acıyı kullanırlar ve onu en güçlü yakıtları hâline getirirler.
Acı asla bir yolun sonu değildir; olsa olsa bir dönüşümün başlangıcıdır.
İlerleyenler ve geride kalanlar arasındaki fark budur. Geride kalanlar birilerini suçlayıp dururlar. İlerleyenler ise geçmişten gerekli dersleri çıkarıp yeni versiyonlarını inşa etmek için acıyı malzeme olarak kullanırlar.
Acıyı bir ceza olarak görürseniz içinde debelenip durursunuz. Bunu bir fırsat olarak görürseniz kendinizi güçlendirir, test eder ve yapabileceklerinizin sınırlarını görürsünüz.
Teselliyi zavallı, korkak ve zayıf insanlar ararlar. Güçlü insanların aradığı tek şey ise öğrenmektir.
Böyle durumlarda güçlü insanların kendilerine sordukları tek bir soru vardır:
“Bu yaşadığım, beni nasıl daha güçlü biri yapabilir?”
Bunu kendilerine sorarlar, cevabını öğrenirler ve gerekeni yaparlar.
Unutmayın!
Bazen rahat ve kolay olanı değil, gerekeni yapmak kaçınılmazdır.
Hayat hep vermez, bazen alır. Verirken sevimlidir ama alırken son derece acımasızdır.
Hayattan daha tatlı ve daha acı hiçbir şey yoktur.
Sürekli karşınıza sınavlar çıkarır.
Peki, her defasında debelenip duracak mısınız; yoksa “Buradan ne öğrenebilirim?” diye sorup bunu bir fırsat olarak mı kullanacaksınız?
Eğer acı her geldiğinde takılıp kalırsanız işiniz tahmin ettiğinizden de zor. Ancak acı geldiğinde hazır olursanız bunu yalnızca güçlenmek için bir fırsat olarak görürsünüz.
Hayat herkesi mutlaka bir gün vuracaktır. Bundan tek bir kişi bile kaçıp kurtulamaz.
Bir iki defa kaçıp bundan sıyrılabilirsiniz ama sonsuza kadar asla kaçamazsınız. Başka bir gezegene gitseniz bile sizi orada da bulacak ve darbeyi indirecektir.
Kaçmayıp o darbeyi alırsanız bir süre canınız elbette acıyacaktır. Ama sonra o acıdan çok güçlü bir şey yaratırsınız:
Yenilenmiş kendinizi…
Çektiğiniz acılardan utanmayın. Biriktirdiğiniz her yara izi sizi daha güçlü biri yapar.
Acıya dayandınız ve onu yendiniz.
Bu yara izleri birer utanç değil, sizin için birer onur madalyasıdır…
